De jeugd heeft de toekomst
Veel kinderen en jongeren worden behandeld voor een probleem dat ze in feite niet hebben, en op manieren waar we weinig resultaat van mogen verwachten. De kosten ervan zijn grotendeels voor rekening van gemeenten.
We zien dat jongeren voor uiteenlopende problemen in zorgtrajecten terechtkomen, terwijl eigenlijk sprake is van ontwikkelachterstanden of ontwikkelingen die een ongewenste kant op zijn gegaan. De jongere wordt erop aangekeken, maar wie goed kijkt ziet dat het vaak ontstaat doordat er iets ontbreekt in wisselwerking met hun omgeving of dat er teveel druk is.
Jongeren komen dan, meestal omdat het zo georganiseerd is, in een zorgcircuit terecht. Allerlei organisaties zijn er druk mee, steeds meer jongeren komen er terecht, met groeiende wachtlijsten en kosten tot gevolg.
De verbetering die bereikbaar is
Door mens-en-contextgedreven te gaan werken en daarvoor een contextgedreven organisatie-onderdeel neer te zetten, kun je hier als gemeente iets aan doen. Het is een route waarbij de context van jongeren verstevigd raakt, professionals zich kunnen en mogen verbinden en doen wat nodig is. Mensen die zo hebben leren werken helpen individuen, maar kunnen meer dan dat. Ze zien patronen van wat in een context helpt en wat niet. Ze kunnen zo proactief bijdragen aan structurele verbeteringen in een omgeving. Het is een structurele en effectieve route die de Wet van school naar duurzaam werk beoogt.
Er ontstaat gaandeweg een situatie waarin jonge mensen in hun opvoeding en opleiding veel betere begeleiding krijgen van de volwassenen om hen heen. Ouders, onderwijs en veiligheid, doen en surfen mee op die draaggolf. Opvoeden wordt makkelijker en begrijpelijker, leerkrachten kunnen leerprocessen veel beter en passender vormgeven. De gemeente overziet het veld en de samenhang, en is in staat de omstandigheden lokaal zo in te richten dat ouders, professionals kunnen doen wat nodig is. Zorg sluit pas aan als die echt nodig is.
Het draagt bij aan de transformatie van het huidige jeugdzorgstelsel. Afhankelijk van het tempo waarin mensen deze mens-en-contextgedreven werkwijze onder de knie krijgen leidt het in 2 tot 3 jaar tot dalende inkoop van jeugdzorgtrajecten, kortere wachtlijsten en afnemende problemen en kosten. Er zijn allerlei (sociale) neveneffecten die niet van tevoren te bedenken zijn. En dat brengt brede maatschappelijke opbrengsten in allerlei economische sectoren. Als je het over Social Return On Investment (SROI) hebt kan het niet beter. Partijen die geïnvesteerd hebben in het zich eigen maken van deze werkwijze laten dat zien.
Wat is ervoor nodig?
Ambtenaren die contextgedreven kunnen organiseren en de werkwijze beschermen. Professionals uit welzijns- en zorgorganisaties, samenwerkingsverbanden en scholen om mens-en-contextgedreven te kunnen werken. Dit vraagt om een investering in specifieke opleidingen om de competenties in eigen huis te verwerven.
Begeleiding van organisaties om contextgedreven te organiseren is (zo kort mogelijk) nodig totdat er voldoende mensen in staat zijn het zelf in hun gemeente en omgeving te dragen. In een vorm die van de lokale situatie uitgaat.
Het is de snelste, goedkoopste en kwalitatief hoogwaardigste route naar een nieuw jeugdzorgstelsel dat bottom-up wordt vormgegeven vanuit een lokale context.
Bent u als gemeente(bestuur) of als directeur maatschappelijk domein of van een samenwerkingsverband geïnteresseerd in dit visionaire alternatief? We organiseren ‘Rondom de spits’ bijeenkomsten, waarbij we in kleine groepen inhoudelijk ingaan op deze manier van kijken en doen en de hoopvolle, kansrijke, route die wij voorstellen.