Waar is mijn kind als een vis in het water?
"Daar waar het geluk ervaart"
Ontwikkeling is nooit een solo-reis. Bij het centrum voor perspectief ontwikkeling (CVPO) helpen wij je ontdekken waar jouw kind het beste tot zijn recht komt. Waar het geluk ervaart.
We doen dit niet alleen door naar het kind zelf te kijken, maar juist in samenhang met anderen. Met ouders, school, werk of de bredere samenleving.
Hoe dat perspectief eruit ziet? Lees verder!
Samen opvoeden en opgroeien
Niemand weet precies hoe je moet opvoeden als je ouder wordt. Er zijn heel veel mensen die je graag bijstaan, grootouders die je kind graag verwennen en allerlei boeken met opvoedkundige tips. Maar niets leert je zoveel als de ervaring die je zelf opdoet. En daar kan het ook weleens mis in gaan omdat jouw kind in een andere tijd opgroeit dan toen jij zelf opgroeide en er meer invloeden uit andere culturen een rol spelen.
Soms zie je dat je kind ergens mee worstelt of je irriteert je aan gedrag. Hoe je reageert werkt nogal eens averechts. Of je wilt je kind helpen bij uitdagingen in het leven en het opgroeien maar hij of zij laat je niet toe.
Bij het Centrum voor perspectiefontwikkeling gaan we ervan uit dat gedrag altijd ontstaat in wisselwerking met je omgeving. Die omgeving is daarmee erg bepalend voor wat mogelijk is en wat kan ontstaan.
We dragen onze inzichten graag aan ouders over. Zo kun je als ouder zelf meer doen om je kind in een omgeving op te laten groeien waar hij of zij zich als een vis in het water voelt en geluk kan ervaren.
De invloed van opvoeding
“Zondagmiddag, onze kinderen hebben trek. Ze kijken even een filmpje op Netflix. Ik pak 2 bakjes en stop er wat chipjes in. Ik geef 1 bakje aan m’n dochter van 9 en 1 bakje aan m’n zoontje van 4. Ze zitten naast elkaar en beginnen beiden verrukt te eten. Dan wil de jongste een chipje van zijn grote zus en vraagt het aan haar. Zij zegt nee. Hij wil er eentje uit haar bakje pakken en zij wordt nu boos. Ik ga er gelijk naartoe. Op duidelijke toon zeg ik tegen de jongste: “Dit zijn jouw chipjes en die niet. Jij mag uit dit bakje eten.” Zijn zus steekt haar tong naar hem uit. Hij wordt boos en geeft haar een mep. Ze beginnen te kibbelen. Ik pak hem op en zet hem in de andere hoek van de bank neer: “Zo, en nu blijf jij hier zitten en jullie blijven van elkaar af!” Het gekibbel gaat door en de rust is ver te zoeken.
Hoe het anders kan maak ik een week later mee.
Nadat ik de kinderen allebei hun bakje met chipjes geef, verlaat ik de kamer. Mijn Filipijnse partner blijft in de kamer en zit op de andere bank. De kinderen beginnen wederom gretig aan hun chipjes. De kleine man van 4 probeert een chipje te pakken van zijn zus en zij wordt boos. Mijn partner zegt met een kalme en vriendelijke stem vanaf de andere bank: “Atè (‘grote zus’), just share with your brother huh?” De oudste zucht geïrriteerd. Haar papa zegt, nog steeds rustig: “It’s okay atè, just give him one.” Met enige tegenzin geeft ze haar broertje een chipje. “Dank je” en even later pakt hij een chipje uit zijn bakje: “Wil je deze van mij?” Zijn zus pakt het aan en eet het op. Even later vraagt zij of hij soms nog een chipje van haar wil. De irritatie uit haar stem is verdwenen en haar stem klinkt lief. Zo delen ze de rest van hun chipjes samen tot het laatste chipje: “Hier, jij mag deze.” De wisselwerking tussen de kinderen leidt op deze manier tot verbinding en harmonie.”
Voor deze Filipijnse man is delen vanzelfsprekend. Hij laat zien hoe je deelt in zijn gedrag, zijn kinderen nemen dat over. Hij is opgegroeid in een groepssociale cultuur. Hij deelt met zijn kinderen, zijn ouders, en in de kring daaromheen met neefjes, nichtjes, ooms, tantes, vrienden, en zij delen met hem. Het werkt als bescherming, je staat er niet alleen voor. Zijn kinderen maken mee hoe hij deelt, ze doen hem na. Zo leren ze delen.
Zijn partner die dit verhaal vertelde, probeerde rust te scheppen met ordening en regels. Zij is opgegroeid in een rationeel-zelfreferentiële cultuur. Met haar aanpak bracht ze juist een scheiding tussen de kinderen teweeg die hun eigen bakje moesten afschermen van elkaar. Haar aanpak werkt eigenbelang in de hand.
Tijdens het doorlopen van een CVPO-programma ontdek je jouw vanzelfsprekendheden en die van anderen. Je gaat herkennen welke vormen van betekenisgeving in jouw leven aanwezig waren en samenhangen met jouw drijfveren, motivatie en manier van werken. Je verbreedt je met vormen die je nog niet ontwikkeld hebt en krijgt zicht op nieuw perspectief.
Meer weten en kennismaken?
We organiseren de komende tijd bijeenkomsten voor ouders die, in kleine kring, met gelijkgestemden, kennis willen maken met onze manier van kijken, die willen weten wat we doen en wat ermee mogelijk is.
Meer weten? Neem contact op via 0343595805 of mail ons.
– Ziggy
Jongere met talent
Ouders vragen:
Hoe of waarmee kan ik mijn kind uitdagen als het deze uitdaging niet genoeg krijgt?
Hoe krijg ik mijn kind ‘aangezet’?
Wat zijn goede verdiepingsmogelijkheden en activiteiten voor een kind met talenten?
Mijn kind verveelt zich, wat kan ik doen?
Mijn kind heeft niet de juiste papieren, maar wel talent, wat nu?
Jongere zoekt zijn plek
Ouders vragen:
Mijn kind voelt zich anders, wordt gepest, hoe help ik het erbij te horen?
Mijn kind vindt het moeilijk vrienden te maken, hoe kan ik het ondersteunen?
Hoe kan ik mijn kind helpen zelfvertrouwen te krijgen?
Mijn kind heeft moeite om zich aan te passen, wat kan ik doen?
Ik merk dat mijn kind niet lekker in zijn vel zit, hoe kan ik helpen?
